Πρώτο σπριντ!

Η μυρωδιά του χλωρίου είναι κάτι σαν ...ναρκωτικό. Ποτίζει σώμα και μυαλό... Κι αν κολλήσεις, δύσκολα ξεκολλάς. Από το 1996, όταν μπήκα στον μαγικό κόσμο του υγρού στίβου, έχουν περάσει πολλά χρόνια. Και ο έρωτας για τα υγρά σπορ που γεννήθηκε τότε, έχει πια εξελιχθεί σε μια μεγάλη αγάπη. Μια αγάπη που δεν μπορεί να μπει στον ...πάγο, επειδή απλά βρέθηκα χωρίς εφημερίδα και χωρίς την καθημερινή επαφή με τον χώρο μέσα στον οποίο μεγάλωσα επαγγελματικά.
Σε αυτό το ιστολόγιο θα αποτυπώνω τις σκέψεις και τους προβληματισμούς μου για τα αθλήματα του υγρού στίβου. Από εδώ θα πανηγυρίζω τις μεγάλες επιτυχίες, οι οποίες εύχομαι να συνεχιστούν και το επόμενο καλοκαίρι στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου. Εδώ θα τα λέμε με παλιούς και νέους φίλους.
Περιμένω τα σχόλιά σας!