Δεν μπορώ να περιμένω!

Τα τέσσερα χρόνια που είχε μείνει μακριά από την πισίνα ήταν πάρα πολλά. Και για τον ίδιο, αλλά και για όλους όσοι τον θαύμαζαν για τα σπουδαία κατορθώματά του. Η απόφαση του Ιαν Θορπ για πρόωρη ...συνταξιοδότηση το 2006 (εν μέσω κατηγοριών για ντόπινγκ, οι οποίες ποτέ δεν αποδείχθηκαν, με τον Αυστραλό να κερδίζει μάλιστα το δικαστήριο με τη γαλλική εφημερίδα L' Equipe), δεν ήταν ό,τι καλύτερο για την παγκόσμια κολύμβηση.
Ευτυχώς, τότε είχε ήδη αρχίσει να λάμπει το νέο μεγάλο αστέρι του αθλήματος, ο Αμερικανός Μάικλ Φελπς κι έτσι η απουσία του σούπερ σταρ από την Αυστραλία έγινε λιγότερο επώδυνη για τους "τρελαμένους" με το χλώριο. Τελικά, ο Ιαν Θορπ στις 2 Φεβρουαρίου 2011 ανακοίνωσε την απόφασή του να επιστρέψει στη δράση. Κι από τότε αρχίσαμε να μετράμε μήνες, μέρες, λεπτά και δευτερόλεπτα για τη στιγμή που τα μακριά του άκρα (εξίσου αποτελεσματικά με τα κουπιά) θα κινούνταν και πάλι μέσα στο νερό...
Είναι πια οριστικό. Στις 4-5 Νοεμβρίου, στο Παγκόσμιο Κύπελλο 25άρας πισίνας στη Σινγκαπούρη, ο Thorpedo θα είναι και πάλι στον βατήρα για να κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα από κάθε τι άλλο. Να κολυμπήσει. Και να κολυμπήσει γρήγορα.
Κάποιοι πιστεύουν ότι έχει ένα μειονέκτημα έναντι όλων των υπολοίπων κορυφαίων κολυμβητών, λόγω της απουσίας του. Εχει όμως και ένα μεγάλο πλεονέκτημα. Δεν έζησε την παράνοια των συνθετικών μαγιό. Μέχρι τη στιγμή που αποχώρησε φορούσε υφασμάτινο μαγιό, έστω κι αν επέλεγε το μοντέλο που κάλυπτε ακόμη και τα χέρια μέχρι τους καρπούς.
Δεν είναι όμως μόνο η ταχύτητα το ερώτημα αναφορικά με την επιστροφή του κατόχου πέντε ολυμπιακών μεταλλίων (τρία χρυσά και δύο αργυρά). Με αγωνία αναμένεται και η νέα του τεχνική. Με προπονητή τον μεγάλο Γκενάντι Τουρέτσκι, τον άνθρωπο που οδήγησε τον "τσάρο" Αλεξάντερ Ποπόφ στο πάνθεον του αθλήματος, ο Ιαν Θορπ έχει αλλάξει πράγματα στον τρόπο που κολυμπά πλέον, προκειμένου να κερδίσει σε ταχύτητα.
Από τη Σινγκαπούρη θα ξεκινήσει (και επισήμως) η ρότα του Thorpey προς τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου. Εκεί όπου θέλει να βάλει τελεία (και παύλα) στην καριέρα του, με ακόμη ένα ολυμπιακό μετάλλιο. Θα τα καταφέρει; Ποιος ξέρει... Το μόνο σίγουρο είναι ότι ανυπομονούμε να τον ακολουθήσουμε σε αυτό το ταξίδι!